Bij de viering van het Heilig Avondmaal

Het is een rijk gebaar: brood breken om te delen. Mooi, als je achter die beweging de gestalte van Jezus kunt herkennen. Maar ook als je denkt: juist brood is een schaars artikel voor sommige delen van de wereld, dan is het goed om te zien, dat dit niet aan Jezus ligt. Als je Jezus belangrijk vindt, behoor je tot de 36 % van het Sociaal Cultureel Planbureau. En weet, dat u op een glijdende schaal zit, want van 36% zakt het nog terug naar 28 % en dat is de ondergrens. Hoe het planbureau dat weet, kan het niet zeggen, maar zeggen doet ze het. Opeens springen kleinere stadsgemeenten eruit, wat kerkelijke betrokkenheid betreft: plaatsen met 50.000 mensen en minder worden de bolwerken van kerkelijkheid.

Dr. Plaisier vertelt, dat hij niet in statistieken gelooft, maar in de Heilige Geest. Dat lijkt me goed, maar als je verantwoordelijk bent voor de kerkelijke leiding, kun je misschien ook eens denken: schieten wij ook tekort in duidelijkheid en zijn we niet te vaag? Zijn we ook te duur bezig met bepaalde projecten? Luisteren we genoeg naar wat inde kerken leeft? Ach, ik denk ook, dat je daarmee een terugglijdende schaal niet kunt tegengaan. Maar als je gelooft in de Heilige Geest, dat er geestdrift voor Jezus is en wilt luisteren naar zijn woorden en wilt leven naar de wil van zijn Vader, ja wat dan? Dan voegen eenvoud en gehoorzaamheid zich gewillig naast vertrouwen en dienstbaarheid.

Als Jezus zegt; doet dit tot mijn gedachtenis: dan voelen we, hoe Jezus vraagt, of wij in ons leven veel aan Hem willen denken, wat we dankzij Hem krijgen en wie we dankzij Hem mogen zijn. In onze tijd wordt geloof steeds meer een voorkeur op de achtergrond. Maar is geloof niet vooral een verbondenheid met de Heer van de toekomst? Jezus zegt: de satan wil jullie ziften als de tarwe, maar Ik heb voor jullie gebeden, dat je één blijft in mijn naam. Daarom vieren we in 2006 het Heilig Avondmaal.

Ds. Scheltens