Boekenweek 2003 – de dag zal komen…

Rondom de Boekenweek is er weer enige opwinding: het Boekenweekgeschenk (van Giphart) is spottend, futloos en beledigend voor mensen en in strijd met goede zeden. In de discussie over en weer gaan de zeeën weer hoog…
Zoals ook in het parlement over de Koninklijke familie. Er had kunnen volstaan met de mededeling, dat het Kabinet van de koningin onder het Ministerie van Algemene Zaken gaat vallen, punt uit. En het Kamerlid, dat zich gedroeg als de slippendrager van de advocaat die het prinselijk paar begeleidt, had nog iets pittiger kunnen worden aangepakt als al gebeurde…

Maar in de Boekenweek 2003 zijn ook juweeltjes verschenen. Het christelijke boekengeschenk heet Eindbestemming van Thom Lemmons. Die schrijft boeken en geeft boeken uit in Amerika. Hij vertelt in deze bundel verhalen over Adam, Mozes, Isaak, Ruth, de vrouw van Job, David, Lazarus en Petrus. Heel bewogen en vanuit een net wat andere invalshoek dan de Bijbelschrijver – héél goed! Hoe de dood in het leven een plaats heeft en hoe je voelt, dat de dood deernis oproept en waardigheid losmaakt. U moet het maar lezen.

En dan het volgende: ds. Nico ter Linden heeft “gedachten over de dood en over de fantasie van hemel en hel“ geschreven in een boekje dat met drie andere boekjes van schrijvers in een cassette zit: De dag zal komen, Janus. Opmerkelijk dat een dominee zo is een literair vierluik is terecht gekomen. Prachtig zoals hij over de zorgvuldigheid in het omgaan met dood schrijft. Waardig is het. Fantasie, heilige fantasie noemt hij de hemel. Maar hij zegt ook dat de hemel niet louter fantasie is. Dat je hoopt dat er een hemelse vader is, noemt hij vrome fantasie, maar dat er inderdaad een Vader in de hemel is, dat gaat die fantasie weer te boven. En zo communiceert ter Linden op het scherp van de snede. Boeiend.

Er is tegenwoordig zoveel te doen over preken en zo, dat het niet meer lukt om geloof te vertolken. Ik vind dat gemakzuchtig gepraat. Ter Linden vertelt: twee joden zitten op een terras een biertje te drinken. Zegt de één tegen de ander: zo stel ik me de hemel voor, drinken en dan zonder te betalen…Zegt de ander: ik ook, maar dan zo, dat we hier zitten net zoals nu, maar dat ik je dan kan aanstoten en zeggen: hé, daar komt Adolf Hitler ook aan… Het platte, genotzuchtige nadert het diepste verlangen naar verwerking van het aller-kwaadste. Nou ja, de Boekenweek brengt ons weer een stapje verder, zal ik maar zeggen.

Ds. Scheltens