De toekomst van de plaatselijke (wijk)gemeente

 

We hebben een nieuwe scriba van de landelijke kerk: dr. René de Reuver uit Den Haag.

Column 20160424.1

Volgens dr. de Reuver heeft de klassieke wijkgemeente geen toekomst meer:

“In deze plurale samenleving hebben we meerdere vormen van kerk-zijn nodig.”

Ik weet natuurlijk niet of hij het precies zo heeft gezegd. Ik lees het in de krant.

Maar als je meerdere vormen wenst voor de kerk, dan betekent dat niet dat je alles over boord zet.

De klassieke wijkgemeente met een kerkgebouw met zalen en een ontmoetingshal is de grondstructuur van kerk, zoals we dat vanouds in de lijn van de gereformeerde kerkopvatting hebben ontwikkeld.

Daarom is de zelfstandigheid van een plaatselijke gemeente zo goed.

Dan kun je dus niet van bovenaf opgedoekt worden, of als verouderd afgeserveerd worden.

Maar wat is er mis met de wijkgemeente in een buurt?

Wat is er mis met dorpskerken?

De kring kan te veel ons-kent-ons worden, misschien?

Mensen die op elkaar botsen en niet meer door één deur willen, misschien?

Het mooie van een gemeente rond een eigen kerkgebouw is: je kunt er altijd terecht, je kunt er op terugvallen, doopsbediening, huwelijksbevestiging, uitvaartdiensten – alles in die ene kerkgemeenschap, waar mensen elkaar omringen met gevoelens van verbondenheid en sympathie.

Colmumn 20160424.2

Belijdenisdienst 3 april 2016

Iedere zondag is er dienst, ’s morgens en ’s avonds, daar kunt je op terugvallen.

Dat is kerk in de grondvorm.

Dat er pionierplekken zijn, is prima.

Maar, let op mijn woorden: die pionierplekken gaan ook trekken vertonen van de kerk in de buurt: kleinschalig, laagdrempelig en al heel gauw ‘ons-kent-ons’.

Wat het belangrijke nieuwe moet zijn, is contact met migranten, vindt de Reuver.

Daarmee heeft hij ervaring in Den Haag.

Dat betekent voor Lunteren: openheid voor asielzoekers door contacten te leggen en verbindingen te maken.

De belangrijkste toekomst van een plaatselijke (wijk)gemeente is trouwens niet door ons te bepalen. Dat heeft ermee te maken, dat God regie voert over zijn wereld en gemeente.

Aan ons is de roeping om via de Schriften ons trouw te houden aan Gods beloften en verbond.

Dat kan heel goed thuis, maar daar is de kerkdienst ook een belangrijke middel voor.

Daarom zijn er in de plaatselijke gemeente zondag aan zondag diensten waar de lofzang gaande wordt gehouden en de Schriften gelezen worden en wordt gebeden en het Evangelie van Jezus Christus wordt verkondigd. En waar vreugde en verdriet van de afgelopen week aan de orde mag komen.

Daar hebben we een heel werk aan.

En de contacten en verbindingen naar buiten vragen ook aandacht. Daarbij mogen we rekenen op Gods zegen. Want het is niet onze kerk, het is zijn werk!

Ds. Wim Scheltens