Een Grondwet voor Europa

De Grondwet voor Europa begint met ‘waarden en normen’. De waarde van de eigen identiteit, vastbeslotenheid om oude tegenstellingen te overwinnen, een hecht verband om dezelfde toekomst in te gaan, armoede te bestrijden, vrede en onderlinge samenwerking te bevorderen. De grote politieke stromingen in Europa hebben allemaal iets van gading in deze inzet van de grondwet gekregen. Op zich een mooi samenspel. Ik vind het belangrijk, dat dit in Europa aanvaard wordt.

Deze week werd bekend, dat solidariteit en verdraagzaamheid minder aanwezig zijn in ons land. Ik denk, dat in de media meer respect moet komen en meer tegengas tegen ‘verpummeling’. Kritiek op anderen neemt toe. We merken dat ook in kerkelijk verband. En het is niet gemakkelijk om daar goed mee om te gaan. Ik word door zulke berichten aangespoord om steeds weer elementen uit de Bijbel naar voren te halen, die wijzen op een inspirerend gedrag: gastvrijheid, onderlinge hulpvaardigheid, vriendelijkheid, geduld, voorbede en dankzegging.

Als je bidt en als je dankt, word je milder. Dat heeft dus een uitwerking op je gedrag. Het omgekeerde is ook waar: als je minder dankt, word je ook minder dankbaar. Als je minder bidt voor anderen, denk je ook steeds minder aan anderen. Waarden en normen in bijbels perspectief ademen een geest van: behandel de ander zoals jij behandeld wilt worden.

Naast aandacht voor de economische kant van Europa – ook een groot belang – is er in de Grondwet voor Europa aandacht voor een klimaat waarin waardigheid kan wortelen, groeien en bloeien. Dat is de hoofdzaak wat mij betreft. Het gaat om waardigheid van en voor mensen die niet toevallig hier op aarde rondlopen, maar gewild zijn door God. Je kunt God eren door met respect om te gaan met schepselen van Hem. Dat wij schepping uit zijn hand zijn, die Hij niet loslaat, maar trouw blijft, dat geeft moed om elkaar met respect tegemoet te treden.

Ds. Scheltens