Een indringend gesprek op de zondagmiddag

Op zondagmorgen 28 augustus 2016 hebben wij weer twee mannen uit Iran op bezoek gehad – uit het asielzoekerscentrum in Rosmalen.

De contacten lopen van de een naar de ander en zo gaat dat.

We hebben uitgebreid gesproken met een jongeman, die voor het eerst bij ons was en niet uit Teheran komt maar uit het Zuiden van Iran, uit Susa. Die plaats is de residentie geweest van Perzische koningen als Cyrus, Ahasveros en Artaxerxes (die we kennen uit Bijbelboeken als Nehemia en Esther).

Column 20160903.1

Persepolis, restanten van paleis van de Perzische koningen in Susa

 

Ik vraag hem zo: hoe ben je er nu toe gekomen om christen te worden, terwijl je uit een gezin komt met ouders die moslim zijn.

Ja, zegt hij, maar ik heb dat ontdekt toen ik studeerde op de universiteit. Toen heeft er iemand tegen me gezegd: nu moet je eens een Bijbel lezen. En ik ben begonnen in de Bijbel, maar ik vond het niks. Nee, zei die ander: je moet in het Nieuwe Testament gaan lezen.

Johannes de Doper

En toen las ik opeens over Johannes de Doper, die het slachtoffer werd van een verraderlijke opzet, dat het hoofd van Johannes de Doper door de dochter van Herodes en Herodias werd geëist.

En toen merkte ik dat er ook een duivel is, die mensen opzet om los van God te raken, zodat mensen hun eigen gang gaan of het tegenovergestelde doen van wat God wil.

Dat was voor mij nieuw, zegt hij. En toen las ik, dat God een liefdevolle Vader is. En toen dacht ik, zegt hij: dat is heel wat anders dan in de Koran, want daar is een boze god, die zomaar boos kan worden en we moeten hem tevreden stellen. En wat wij voor verkeerds ondervinden, dat is straf van die boze god. En dat is in de Bijbel heel anders.

Als ik dat zo hoor, dan leg ik mijn oor te luister en ik trek nog geen conclusies. En zo wil ik het ook doorvertellen, geen conclusies.

Maar het opmerkelijke is, dat hij – heel anders dan wij – voor dat christelijke geloof heel veel heeft moeten opgeven.

Keuze

Want toen hij een winkel begon, een prachtige meubelzaak met allemaal stoelen en tafels en kasten en een televisietafel en een computertafel – hij heeft me al die foto’s  laten zien van z’n winkel – toen moest hij op een gegeven moment bij het gouvernementele gezag komen en toen kreeg hij de vraag: waarom ben je christen geworden?

Hij antwoordde: ik heb de Bijbel gelezen en heb ontdekt dat God een liefdevolle Vader is en dat ik Hem kan vertrouwen en dat ik met hem kan spreken over mijn zorgen.

Toen werd hij voor een keuze gesteld, in Iran, een paar maand geleden: of je wordt moslim of dit gebeurt – en toen lieten ze hem het teken zien van een hand die langs hals schuurt – de dood. En de winkel moest dicht.

Column 20160903.2

Rotsgaven (in kruisvorm!) van Perzische koningen als Artaxerxes

Dat was de keuze, zeg ik, je had dus eigenlijk geen keuze…

Hij laat me een kaart zien op zijn smartphone van Iran naar Nederland en vertelde, hoe hij gelopen was, helemaal gelopen, over Turkije, Kroatië, Slowakije, Duitsland en zo naar Nederland.

Hoe kom je er nu bij om in Nederland te komen, vraag ik.

Toen ik een jongetje van 15 was, speelde ik voetbal en toen zagen we op de televisie het Nederlandse elftal: prachtig, Gullit en van Basten. Ik dacht: wat moet dat een prachtig land zijn, waar zo gevoetbald wordt! Dat kennen wij helemaal niet in ons land. En zo is Nederland voor mij gaan leven!

En toen hij in de procedure kwam, ook in de gevangenis in Nederland, dacht hij: de vriendelijkheid die ik van Nederland verwacht had, is ver te zoeken.

Hij zegt: en toen ben ik in mijn Bijbel gaan lezen en toen kwam ik uit bij Job.

En toen ontdekte ik, dat Job niet gestraft werd, zoals zijn vrienden dachten, maar dat Job op de proef gesteld werd, en dat weer de boze bezig was om Job van God los te zingen.

En zo heb ik de eerste maanden Nederland ervaren als een loutering: ik moest getest worden of ik werkelijk op God kon vertrouwen.

Persoonlijke beleving

Dat vertel ik nu niet om een mooi verhaal te vertellen.

Maar omdat dit onder ons in Lunteren op een zondagmiddag zo verteld is.

En omdat wij te maken hebben met een nieuwe situatie.

Er komen mensen van ver, schuilen in Nederland met een verhaal.

Alles is subjectief, alles is een persoonlijke beleving.

Maar wij hebben geleerd, dat je met die persoonlijke beleving samen kunt werken om

elkaar beter te begrijpen en om een genuanceerd, goed, beter beeld te krijgen van wat er in de samenleving speelt en in de harten van de mensen leeft.

Daarom is samenwerken, je oren open – niet het ene oor in en het andere oor uit – en probeer het zo te verwerken, dat je de ander recht doet.

Dat is nou een onderdeel van het geloof, dat je merkt, waar God met zijn Geest mensen bezielt en het vertrouwen geeft en hoe de weerstanden met scherpe randen dat vertrouwen kunnen afkraken.

Maar God is een betrouwbaar God en een liefdevolle Vader.

Ds. Wim Scheltens