Op weg naar het feest van de Geest

We naderen Hemelvaartsdag en tien dagen later wordt het Pinksteren.
Dat die tijden zo zijn gelopen is voor ons duidelijk, maar voor de leerlingen van Jezus die het allemaal mogen beleven, niet!

Ze moeten bij elkaar blijven, dat is een duidelijke hint.

Dat is wel bekend van Jezus, dat hij die verbondenheid zo benadrukt.

De satan zoekt jullie om te ziften als de tarwe, heeft Hij eens waarschuwend gezegd.

Verdeeldheid en bij elkaar uit de pas lopen is een slechte zaak in Jezus’ ogen.

Wij weten niet beter, dat we niet gelijk denken en niet gelijke waardering geven aan elkaar. Wij zijn daar aan gewend. En vinden we dat erg? Hooguit haal je je schouders op en zegt: dat is onze tijd!

Elkaar van dienst zijn

Als je elkaar niet kent, zegt de ander je niet veel. Als iemand je aankijkt en iets vraagt, dan kan er hulpvaardigheid groeien.

Mag ik een klein voorbeeldje noemen?

We hebben twee fietsen afgeleverd bij twee Syrische jongemannen, die vanuit Nijmegen naar het Noorden zijn gebracht.

Column 201560430.1

 

Op het Asielzoekerscentrum  ‘De Grenshof’ in Bellingwolde (Gn), loopt een mij onbekende man naar me toe met de vraag in het Engels: “Mag ik u iets vragen?” Ik antwoord in mijn beste Engels, dat dit zeker mag. Hij heeft een brief ontvangen en kan die niet goed lezen door het handschrift. Ik krijg de brief van hem en vraag hem of hij moeite met de Engelse taal heeft. Dat blijkt het probleem niet.

Ik lees de brief en raak ontroerd van de inhoud, maar krijg een paar binnenpretjes over de taal van die brief. De ontroering zit ‘m in de trouwhartigheid, dat een dame schrijft beloofd te hebben deze week te zullen komen, maar dat ze door ziekte verhinderd is en een week later hoopt te kunnen komen. En hoe komen de binnenpretjes? Wel, in de brief staan enkele ver-Engels-te Nederlandse woorden, die inderdaad niet te begrijpen zijn voor iemand die geen Nederlands kent.

De man bedankt me daarna hevig en loopt dankbaar naar zijn appartement.

Als je elkaar tegenkomt, kun je elkaar zomaar eens van dienst zijn. En hoe mooi, dat een asielzoeker merkt, dat een Nederlandse vrouw hem bezoeken wil en haar woord wil houden. Laat de satan maar niet toe om te wroeten in die trouwhartigheid en elkaar te ziften als koren.

Bij elkaar

Misschien is het goed om nog eens te kijken naar de manier, waarop Jezus bij de leerlingen op bezoek komt na Pasen. Dan groet Hij hen met de woorden ‘Sjaloom,  zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit”. En daarna blaast Hij op hen en zegt: “ontvang de Heilige Geest” (Johannes 20: 21).

Dat blazen wijst op het Hebreeuwse woord ‘ruach’, dat zowel ‘geest’ als ‘wind’ en  ’adem’ betekent.

Door te blazen laat Jezus opvallend zien met zijn adem, wat Hij bedoelt: de Geest die over de wateren zweefde (Genesis 1) zal worden uitgestort op alle vlees en dat gaat gebeuren op Pinksteren, weten we nu  – en dat is tien dagen na de Hemelvaart.  Dat blazen van Jezus wijst erop, dat de Geest gaat waaien, nadat Hij is uitgestort op de Eerste Pinksterdag na de opstanding en hemelvaart van Christus. De leerlingen moeten bij elkaar blijven totdat dit gebeurt, zegt Jezus.

Zo is na Pasen de voorbereidingstijd voor Pinksteren ingegaan.

Column 20160430.2

Ontvangen

Het meest eigene aan de Geest, is dat je die kunt ontvangen, als Hij zich geeft.

Je kunt de Geest niet pakken, alleen ontvangen, krijgen. Je kunt niet beschikken over de Geest, maar je kunt wel open staan voor de Geest – zo zijn de verhoudingen.

Gerrit Achterberg heeft daar iets van begrepen, toen hij de eerste strofe van zijn gedicht ‘Pinksteren’ dichtte: “Ontvang de vlam des Heren: Hij heeft u rijp bevonden om midden uit uw zonden van Hem te profeteren.”. Zo kunnen we ons instellen op het feest van de Geest, die mensen open maakt naar elkaar toe.

 

Ds. Wim Scheltens