Op weg naar Pasen

We zetten deze weken koers naar Pasen: het licht van God zal overwinnen. Misschien is dit wel het wonderlijkste gebeuren in de Evangeliën.

Jezus gaat de weg van het lijden.
Onderweg komt God Hem niet bevrijden.
Hij klaagt zijn nood en bevestigt zijn vertrouwen.
Dat dit samen kan gaan, mag wonder heten.
Kunnen we Jezus hierin navolgen?

Als de weg voltooid is tot aan Golgotha (beeldspraak: als de beker helemaal is leeggedronken), dan volgt de redding: ‘op de derde dag opgewekt’, jubelt de belijdende kerk.
Jubelt u mee?
Eerst nog even wachten.

In de Rooms-katholieke traditie is op Aswoensdag het askruisje getekend op het voorhoofd. De symboliek kent het takje van de Palmpasen en bijna een jaar later wordt dat gebruikt voor het asteken: stof zijt gij en tot stof zult gij weerkeren.

Maar de Heer weet stof tot aanzien te brengen, opstanding der doden klinkt na Pasen als muziek in de oren van stervelingen. In dat geloof mogen jongeren opgroeien en ouderen doorgroeien. Laat me in U blijven, groeien, bloeien, o Heiland die de wijnstok zijt!
Zou dat ook ons gebed mogen zijn?

Ds. Scheltens