Recht doen

Simon Wiesenthal is 96 jaar geworden. In zijn slaap overleden. Hij was uit op gerechtigheid om zware oorlogsmisdadigers, de grote vissen, te vangen en hun onbezorgde leven in Zuid-Amerika dwars te zitten.

Als middelbare scholier heb ik mijn herinneringen. Midden op het grote podium van de Stadsschouwburg in Haarlem zat hij Simon Wiesenthal te zijn. Wraakzucht en haat waren zijn drijfveren niet. Maar gerechtigheid was wel zijn drijfveer. Hij wilde recht doen aan slachtoffers van meedogenloos onrecht. Wiesenthal kon ook vergevingsgezind zijn, zoals tegenover Kurt Waldheim, oud- VN-secretaris en oud-president van Oostenrijk. Waldheim had een nazi-verleden, maar was geen grote vis in de ogen van Wiesenthal, afkomstig uit de Oekraïne en woonachtig in Wenen.

Dat valt me op, dat Wiesenthal in zijn recht doen ook vergevingsgezindheid had en tegelijkertijd bleef ‘jagen’ op oorlogsmisdadigers.

Ik herken daar iets in van de diepste drijfveren van de theoloog Bram van de Beek met zijn nieuwe boekje ‘Hier beneden is het niet’. Hij pleit voor geloven in God, die heilig is, die oordeelt en in zijn oordeel recht doet aan wie onrecht is gedaan. Is dat ten diepste niet wat de moderne mens niet wil, dat hij geoordeeld wordt? Beoordelen, dat hoort er bij op de werkvloer, maar oordelen? Dat je niet je eigen baas bent? Dat je eigendom bent van Christus, jouw Heiland, die vergeving geeft? Christus brengt het Koninkrijk op aarde en waar Hij is, is het Koninkrijk. En wie in Christus is, leeft in dat koninkrijk. Daarom zegt Jezus, dat de mens wel het lichaam kan doden, maar de ziel niet, dat kan God alleen. En daarom is het geen vrijblijvend geloof, als je in God gelooft. Je geeft je over aan zijn heerschappij, die als enig echt er toe doet.

Gelukkig laat van de Beek ook merken, dat je als eigendom van Christus dienend in het leven staat. Ook al vind ik werelddiaconaat belangrijker dan van de Beek doet denken in zijn boekje, valt me toch op, dat dit boek een krachtig pleidooi is. Het is als een getuigenis! Hij stelt het lauwe in de kerkelijke praktijk aan de kaak!

Het lijkt me goed om hier niet met dovemansoren aan voorbij te gaan.

Ds. Scheltens