Trouw

Afgelopen zomerperiode heb ik een aantal huwelijksdiensten meegemaakt in heel verschillende omstandigheden. In de eigen kerk, maar ook in de tuin, in een feestzaal en in een mooi kerkje nabij het feestkasteel.
Soms namen we de knielbanken mee achter in de auto. Steeds was er de trouwbijbel en de trouwkaars met bijpassende kandelaar. Steeds was er ook een diepe motivatie bij het bruidspaar om voor God ja te zegen en Gods zegen te ontvangen. Daarbij wordt van geloof in God getuigd en een belofte voor het leven afgegeven.

In een tijd, waarin huwelijkstrouw onder druk staat, dringt zich een vraag op.
Wat doen we die jonge mensen aan om eeuwige trouw te beloven? Jonge mensen willen voor God en zijn genadig aangezicht volledig kiezen voor elkaar. Maar: kun je dat eigenlijk wel vragen?

Weet u wat mij zo is opgevallen? Ze willen niets liever dan dat hun keuze omgeven wordt door Gods trouw. Ze voelen hun kwetsbaarheid en zoeken steun en bekrachtiging van boven. Zo is de vaste wil om samen te blijven aanwezig: open voor God en gericht op elkaar. Trouwdiensten zijn vaak gelegenheden voor jongvolwassenen om in aanraking te komen met geloof. En als het goed gaat, doet het wat!

Ds. Scheltens