Verbinden

Premier Netanyahu is afgelopen week in Nederland geweest. Er was een Nederlands Tweede Kamerlid dat hem geen hand wilde geven. Wie zo een bevriend staatshoofd op deze manier beledigt, hoeft wat mij betreft het woord ‘verbinden’ nooit meer in de mond te nemen, aldus Ephimenco in het dagblad Trouw.

De columnist van Trouw moest denken aan de islamitische sportman die tijdens de Spelen in Rio de hand van zijn Joodse tegenstander weigerde te drukken. Deze judoka werd door zijn Egyptische team, als straf voor zijn antisemitische daad, naar huis gestuurd.

column-20160910-1

Denk-parlementariër weigert de Israëlische premier Benjamin Netanyahu de hand te schudden

 

Nu vraag ik me af, of mensen uit de politieke splinter ‘Denk’ zo vaak denken aan het woord ‘verbinden’. Ze doen denken aan het opeisen van rechten zonder plichten.

Maar waarom zou ‘verbinden’ een deugd zijn? Daar heb ik wel een idee over.

Het gaat om de ziel van de samenleving, want een samenleving vorm je met elkaar. En daarbij behoort, dat je rekening houdt met elkaar. Concreet betekent dit, dat je zoekt naar wat het goede in de ander is zonder aldoor gericht te zijn op wat je bij de ander mist.

In de Bijbel lezen we, hoe Paulus adviseert: de een achte de ander uitnemender dan zichzelf. Die deugd is onderbelicht geraakt in onze tijd.

Maar als je het in een voorbeeld naar je toe haalt, wordt het duidelijker. Ik hoorde iemand die voor een koor staat eens uitleggen, dat dit een van de eerste lessen is aan een koor: je zingt het beste, als je niet denkt, dat je het beste zingt. Je zingt het beste, als je de ander niet overstemt.

column-20160910-2

Kijk, daar hebben we het woordje ‘verbinden’: in een koor zingt men samen.

Zoals je in een samenleving samen leeft.

En in een kerk?

Prof. J.P. Versteeg (in leven Chr. Geref. hoogleraar Nieuwe Testament in Apeldoorn) heeft eens een heel boekje gewijd aan het ene woord ‘elkaar’, zoals we dat in de Bijbel tegenkomen.

Elkaar verdragen, elkaar bevragen, met elkaar samenwerken, elkaar waarderen…

Een heel boekje vol met: elkaar.

Zo zit de kerk ook in elkaar: met elkaar en met inbreng van elkaar.

De één heeft dit en de ander dat en samen hebben we een heleboel.

Om daarvan te genieten, dat zou wel eens een mooie deugd kunnen zijn.

Dat werkt als bindmiddel om individuen te maken tot ‘samen’.

Jezus bracht twaalf individuen samen tot een kring van leerlingen.

En daar gaat wat van uit.

Vooral als Jezus na zijn opstanding de mannen op het hart bindt: ontvang de Heilige Geest. Die Geest brengt een ongekende samenhang tot stand en dat gaat maar door, de tijden door.

En we oefenen dat door samen te zingen over dingen die een lofzang waardig zijn.

In het kerk zijn zit heel wat muziek.

En dat komt de samenleving ten goede.

Dat kan de ziel van de samenleving goed gebruiken.

 

Ds. Wim Scheltens