Vrije meningsuiting

Geen mens heeft het recht om in Nederland anno 2004 het pistool te trekken en messen te steken in het lijf van een ander. Wat in Amsterdam-Oost is gebeurd, is meer dan vreselijk. Is het vrije woord vermoord? Nee, er is een mens ver moord, die het vrije woord op een erg vrije en kwetsende manier ter hand nam. In de catechismus staat, dat we met woorden zo kunnen kwetsen, dat het een soort ‘doodslaan’ wordt.

Je kunt dat overdreven vinden, maar het gidst ons wel in de wirwar van wat mag en niet mag/moet. Bij de plek des onheils komen mensen, liggen bloemen, zijn gesprekken, soms oplaaiend. Komt er een jongen die zegt dat het slachtoffer het over zichzelf heeft afgeroepen. Roept iemand: Ga jij naar je eigen land terug, je hoort hier niet, ga naar Marokko, jij. Ik ben een Surinamer, zegt hij, ik ben hier geboren, ik hoef helemaal niet weg. Hij nam de naam ”Jezus” als stopwoord en vloekwoord aldoor in de mond. En dat kun je niet ongestraft blijven doen. Hoezo ongestraft?, vraagt iemand. Nou kijk, en de jongen wijst naar de plek des onheils, bezaaid met bloemen. Hij is gestraft, zegt de jongen. De politie rekent hem in en voert hem in een busje af…

Hoe ver moet je gaan in je meningsuiting. Straft God als je vloekt? Is het geloof in God op zo’n korte noemer te brengen? Ik haal m’n schouders een beetje op bij zo’n jong, ferm geluid. Ik voel, hoe ‘t aankomt op zuivere prediking van het Woord dat in geen mensenhart is opgekomen. En ik denk: wat steekt het toch nauw!

Ds. Scheltens