Bij de start van een nieuw seizoen

Zondag 16 september hebben we de startzondag met doop en belijdenis.

Zo kunnen we precies beleven waar het in de kerk over gaat. Dat je over een klein kind of een volwassene mag weten: je bent een kind van God. Je hebt je ouders op aarde en de Here God in de hemel. En gaandeweg mag je beleven, dat dit je iets gaat zeggen: daarom doe je belijdenis. Dat je beaamt een kind van God te willen zijn. En dat je over die keuze en dat geloof een zegen mag ontvangen. Want zoals David belijdt in Psalm 139: God legt zijn hand op mij. 

Knielbank voor de zegen

Dat je bewust bij een gemeente van Christus wilt behoren. Dat geeft een band, maar je krijgt er ook zorgen bij. Omdat je hoort, dat er mensen zijn met verdriet, met tegenslagen, met vragen die jouw vragen niet direct hoeven te zijn. En al die verschillende gevoelens spelen een rol in die kerkelijke gemeente. Je komt het tegen in gesprekken op wijkavonden en bij de voorbede op zondag in de kerkdienst. En als je op huisbezoek gaat, kun je ook merken wat er allemaal leeft.

Startzondag is eigenlijk een wonderlijke naam, want het hele seizoen gaan we gewoon door met kerkdiensten, diaconale acties, bezoeken in het ziekenhuis of thuis. En toch is startzondag een mooi gebruik. Je beseft waar het om gaat, dat je nieuwe plannen maakt en een nieuwe start mogelijk maakt van meeleven en meepraten in wijkteams, kerkenraad of gesprekskringen.

Dat er catechisaties zijn na de herfstvakantie en dat er dan ook gesprekskringen komen over allerlei onderwerpen, die met geloof, Bijbel en kerk te maken hebben.

Dat je je daar ook op kunt voorbereiden. Welke verwachtingen je hebt en welke gedachten je zou willen inbrengen.

Ons jaarthema is: ‘een goed gesprek’. 

Als je er op let, zie je in de bijbel heel wat gesprekken plaats vinden. Daarbij passen dus ook weer onze gesprekken over die Bijbelse gesprekken.

In het toerustingprogramma zijn er ook gespreksthema’s opgenomen, die vooral te maken hebben met de Bijbel. Daar zit een keuze achter. Het gaat om een kerkelijk gesprek en daarbij is de Bijbel een belangrijke bron. Het kerkelijke karakter zit er ook in, dat we er vragen bij hebben. Het gaat dus niet alleen om uitleg, maar ook om gevoelens die worden opgeroepen. Het kerkelijk karakter zit er ook in, dat we ons afvragen: wat kunnen we hiermee en wat moeten we hiermee? En het kerkelijk karakter zit er ook in, dat actuele dingen die met leven en geloven te maken hebben ter sprake kunnen komen, ook als het niet direct uit de Bijbel opkomt.

Een goed gesprek

Het gesprek gaande houden is een belangrijk onderdeel van het kerk-zijn. Zolang de gesprekken maar gaan over bemoediging, troost, bezieling en volharding en niet te vergeten: verantwoordelijkheidsgevoel. De lofzang gaande houden ook! En dat de verkonding van het Evangelie als dienende taak van de kerk niet verflauwt.

Zondag kunnen we meteen na de kerkdienst met elkaar in gesprek over al deze dingen. Daar heeft de commissie erediensten voor gezorgd.

Startzondag is dus eigenlijk een mooi ijk-moment om te ontdekken: waar gaat het eigenlijk om en hoe verhouden wij ons daartoe. En dat het mooiste is, dat we ons mogen verheugen over wat van hogerhand aan ons wordt gegeven en aan heil wordt gegund. Hoe klinkt dat ook al weer in de Kerstnacht? U is heden de heiland geboren…

Ds. Wim Scheltens