De Heilige Geest en onze houding: vergeving

Afgelopen maandag hebben we in de kerkenraadsvergadering een belangrijk thema aangestipt. Kerngedachte is: niet alles wat gebeurt, is Gods wil.

In de geschiedenis van Israël lezen we regelmatig, dat er iets gebeurt, dat niet goed is in de ogen des Heren. Dat geeft te denken. Daaruit kun je afleiden, dat niet alles wat er gebeurt overeenkomstig Gods wil gebeurt. De reactie van God gaat over dat hele project van de verzoenende Messias, die vergeving op aarde brengt.

“Alles gebeurt volgens Gods wil” is te kort door de bocht.

Niets gebeurt er zonder dat God zijn liefdevolle aanwezigheid wil laten merken.

Dat is heel wat anders. Dat is Psalm 23 – ik vrees geen kwaad want Gij bent bij mij.

‘Alles wat gebeurt, is Gods wil’  – dat is moslimgeloof. Aan de gebeurtenissen aflezen wat God wil en dan berustend zeggen: God wil het.

Dat is wat anders dan de Bijbel laat weten: aan Gods liefde aflezen, wat Hij wil en aan Christus’ komst aflezen wat God wil – dat is het geluid van de Bijbel.

Veel wat er gebeurt, roept om Gods genade en vergeving  – dat is christelijk geloof.

Wij mogen met deze verschillen in geloof en interpretatie leven en denken: het is niet allemaal hetzelfde – niet dat ‘wij’ beter zouden zijn dan ‘zij’, wij geloven anders!

Ik denk nog even aan de gewoonte om D.V. te gebruiken – Deo Volente, zo de HEERE wil. Dat komt van Jacobus (4:13-15): “Dan iets voor u die zegt: ‘Vandaag of morgen gaan wij naar die en die stad. Daar blijven we een jaar, we zullen er handeldrijven en geld verdienen.’  U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt. U zou moeten zeggen: ‘Als de Heer het wil, zijn we dan in leven en zullen we dit of dat doen.’ 

Met deze Bijbelwoorden van Jacobus kom je in de buurt van de gedachte: ‘wat gebeurt is Gods wil’.Toch is het precies het omgekeerde! Je kunt plannen maken wat je wil, maar je weet niet eens of je de dag van morgen of van volgende week of volgend jaar beleven zult!  Jacobus geeft aan: je kunt alleen plannen maken, als God je daartoe de mogelijkheid geeft. En dat is precies het hele leven: groei, ademen, gezond zijn, eten en drinken, werken, dienen en helpen.

Dat kan alleen bij de gratie, dat je van God de kracht daartoe krijgt.

Leven als gunst, als genade, dat bedoelt Jacobus.

En daaruit borrelt de mildheid en de vergevingsgezindheid op.

De genade en vergeving van God leren ons, dat we niet op alle slakken zout hoeven te leggen. De genade en vergeving van God leren ons, dat we niet als een bok op de haverkist hoeven te springen. Dat we niet als een wesp gestoken hoeven te reageren. Dat we minzaam en hartelijk kunnen zijn. Dat we niet meteen van de hoogste toren hoeven te blazen. Vergeving slaat een andere toon aan. Een toon van elkaar respecteren en aanvaarden, omdat God ons aanvaarden wil en laten opgroeien met de klank van een rank van de wijnstok die Christus is.

Van de hoogste toren blazen

In Romeinen 8 komt naar voren, hoe goed de Heilige Geest is: die Geest getuigt met onze geest dat we kinderen van God zijn. Dat, wat er ook gebeurt, God zijn band met ons niet verbreekt, maar handhaaft en productief maakt voor heil en vergeving. 

Ds. Wim Scheltens