Identiteit van de Protestantse Kerk in Nederland 

Het begon op Oudejaarsdag met een interview in het dagblad Trouw van ds. René de Reuver, de scriba van de synode van de Protestantse Kerk in Nederland. In dat interview vroeg ds. de Reuver om te aanvaarden dat  ‘de islam ook een godsdienst van vrede is’, als voorwaarde voor een discussie over islam en geweld.

Woensdag verscheen een opiniestuk in het dagblad Trouw van ds. De Reuver en prof. Bernhard Reitsma (Vrije universiteit), waarin de voorwaarde dat de islam een godsdienst van vrede is niet meer voor kwam.

Het gesprek zoeken om vrede te bevorderen behoort bij de identiteit de Protestantse Kerk in Nederland, zeggen ze.

Dat gesprek kwam nu te sprake zonder die voorwaarde vooraf over godsdiensten van de vrede. Dat merkt Ephimenco in het dagblad Trouw van donderdag ook op.

Gelukkig erkennen beide schrijvers (de Reuver en Reitsma) ook dat we van de ernst van de situatie in Islam-landen weet hebben via Kerk in Actie (en Open Doors en De Ondergrondse Kerk, zou ik erbij willen noemen).

Cristenen in Iran

Wat niet gewijzigd blijkt sinds 31 december is de bewering dat de Koran en de Tien Geboden zo mooi bij elkaar passen. Moslims die zich vanuit hun geloofsovertuiging inzetten voor vrede “putten hun inspiratie hiervoor uit de Koran. Christenen vinden hun inspiratie in de navolging van Jezus en de Tien Geboden”. Alsof dat met elkaar overeenkomt. In de Koran staan de tien geboden helaas niet.

Maar de Koran in zijn oorspronkelijk Arabische versie wordt als ‘Gods woord’ door alle moslims beschouwd en is niet multi-interpretabel. Op tal van plekken in het heilige boek wordt door Allah dodelijk geweld tegen ongelovigen gepredikt.

Jezus was geen vechtersbaas. Zijn boodschap van vergeving had geen gewelddadige werkwijze. Dat behoort bij de identiteit van de Protestante Kerk in Nederland. Dat het Evangelie van Jezus Christus voor alle mensen bestemd is en dus ook gecommuniceerd mag worden naar buiten toe, behoort ook bij die identiteit.

In het zesde gebod vindt de normering plaats: ‘Gij zult niet doden’. Volstrekt helder en eenduidig. In de normering van Jodendom en Christendom is er geen gewelddadige achterdeur voor het geval het beoogde resultaat van bekering niet zou gelukken.

Een vergelijking tussen de Koran en de Tien Geboden gaat dus mank.

Afbeelding van de tien geboden

En wat te denken van die tweeërlei ethiek bij moslims? Zacht gezegd is dat: je bent voor medegelovigen  zorgvuldiger dan voor anders gelovigen.

Daar komt de achterdeur te voorschijn die IS-strijders het morele recht geeft om het hoofd af te hakken van een andersdenkende (of die nu medemoslim is of niet).

Het is een kwestie van gemakzucht om deze verschillen over het hoofd te zien.

En gemakzucht is iets dat op het kerkelijk erf in de navolging van Jezus niet thuis hoort.

Ds. Wim Scheltens