Na de EO-jongerendag

Op de grootste jongerenmanifestatie van ons land in de Gelredome te Arnhem, is de presentatie geweest van de jongerenbijbel in de Nieuwe Bijbelvertaling. Van die bijbeluitgave zijn18 exemplaren aangeschaft door ons jeugdwerk. Die willen we gebruiken op catechisatie, in de kindernevendienst en op de clubs. Ze liggen in een kast in de grote zaal.

De afdeling jeugdwerk in het Landelijk Dienstencentrum in Utrecht van de Protestantse Kerk in Nederland was ook in Arnhem aanwezig: met een handtekeningenactie voor rechten van de mens. De theologie van de EO was niet direct hun theologie, zeiden ze, en of je nu christen bent of misschien een moslim: als je maar opkomt voor mensenrechten.
Ik vraag me dan af: wat zou de ‘theologie’ van dat jeugdwerk van ons bureau in Utrecht dan wel zijn?

Ook dr. Plaisier, de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, is in Arnhem geweest. Eén moment stak er voor hem als hoogst indrukwekkend uit: er werd gevraagd een moment te reserveren waarop je de beslissing kunt nemen om je leven aan God te wijden. En toen kwam die uitnodiging: wie wil nu in haar of zijn leven kiezen om Christus te volgen.

En toen stroomden er vele, vele honderden jongeren naar het podium om dat moment te beleven en samen te beleven: kiezen voor Jezus!

Wat zou dit nu concreet betekenen voor al die jongeren die in Arnhem dat moment van keuze voor Jezus hebben beleefd? Zouden ze het ‘s avonds nog weten? Zouden ze in hun eigen gemeente nu op belijdeniscatechisatie gaan? Zouden ze clubwerk gaan geven, of blijft het rondspoken in het eigen hart, zodat niemand daar iets van merkt? Allemaal vragen.

Nou even iets anders: wat zegt het u, als iemand voor Jezus kiest? En als u nu voor Jezus kiest of hebt gekozen, merkt een ander daar ook iets van? Of gaat het door uw hoofd, dat u wel eens iemand hebt horen zeggen: ‘kiezen voor Jezus is zo smal’? Dat zou zomaar kunnen, want Jezus krijgt niet zoveel aandacht in onze huidige tijd.

Ik zit nog wat te denken. Hoe zouden de mensen van het jeugdwerk van de PKN in Utrecht denken over zo’n moment van kiezen voor Jezus? Zou dat in hun ‘theologie’ passen? Zouden ze het eens zijn met dr. Plaisier, ook hun scriba, die dit moment indrukwekkend vond, of lopen ze alleen warm voor hun handtekeningenactie. Ik leer van dr. Plaisier, dat de smeltkroes van al die uitingen van geloof, hoop en liefde, niet zonder elkaar kunnen. Maar dan moet Utrecht niet gebruik maken van Arnhem en tegelijkertijd afstand houden van Arnhem. De mensen in de kerk zijn als leden van het lichaam van Christus, waarbij het oor niet moet zeggen meer zijn dan het oog. Nou ja, ik wil maar zeggen aan die beeldspraak van Paulus hebben we de handen vol, ook al is het juni 2006.

Ds. Scheltens