Op weg naar Kerst

We zijn aardig op weg naar Kerst.

Aanstaande zondag de derde zondag van Advent. Zondagavond is Kavoca in Lunteren en komende zaterdagavond 23 december is het al zover: kinderkerstfeest!

Volgende week zondag de vierde zondag van Advent ‘s morgens en ’s avonds de Kerstnachtdienst.

Er is veel aan voorbereiding gedaan.

We willen het feest van Jezus’ geboorte niet ongemerkt voorbij laten gaan.

Komt allen tezamen, jubelend van vreugde, komt nu, o komt nu naar Bethlehem!

Het is één van de bekendste kerstliederen. Een bekend kerstlied voor koorzang stelt de vraag: How far is it to Bethlehem? – Ja, hoe ver is het naar Bethlehem? Zullen we de kribbe vinden en het Kind? En de herders en Maria en Jozef?

Hoe zalig en heilig is Bethlehem vandaag? Het is moeilijk. De muur knelt, geestelijk en ruimtelijk. Ach, leefde het besef maar, dat je vrede dichterbij kunt laten komen als je rustig samen met elkaar wilt leven zonder de ander te bedreigen. Hebben we daar nu de Vredevorst voor nodig om dat besef te versterken? Ik denk ‘t: de Vredevorst, Jezus Christus, is ook daarvoor gekomen, om in zijn naam en geest over vrede te denken, in de wereld en in het hart.

Maar ook in het Bethlehem van 2017 wordt het Kerstfeest voorbereid met kinderen.

Er is ook het meer politiek geladen Kerstfeest met politieke figuren, die gefotografeerd moeten worden als een ster van Bethlehem in plaats van aandacht voor de ster van Bethlehem…

 

De Ster Straat in Bethlehem is rond Kerst versierd 

met lichtgevende sterren en engeltjes

Maar met de kinderen, die opgevoed worden bij de Bijbel en het geloof in Jezus Christus, Vredevorst, is het anders. Zij krijgen vredesonderwijs. Ja u hoort het goed: vredesonderwijs. Want vrede is daar een ongewoon verschijnsel, dat je moet verkennen of het wel werkt en hoe dan? Zoals moeders ‘liefdeonderwijs’ krijgen. Want liefde is in de meeste gezinnen niet zomaar aanwezig in verband met de mannelijke heerscultuur. Dat gaat zo van moeder op dochter en van vader op zoon.

U vraagt zich wellicht af: is dat niet wat overdreven?

Ik kan u vertellen: het is geen overbodige luxe en het moet vaak in het geheim ook.

Christelijke vrouwen die dat onderwijs geven aan hun moslimse vriendinnen vertellen wat liefde voor achtergrond heeft en hoe het verweven is met geloof in een liefdevolle God. En dan gaat de Bijbel heel voorzichtig open.

De mentaliteit bij moslim-Palestijnen is echt anders dan wij denken en gewend zijn te ervaren in Nederland.

 

Geboortekerk in Bethlehem met een laag poortje, 

zodat paarden er niet in kunnen.

Alle aandacht voor: het Kerstverhaal. Ik vind het een hele kunst om deze sfeer een viering voor te bereiden, waarin het Kerstverhaal, de Kerstliederen, de kerstmaaltijd en het kerstgeschenk alle aandacht behouden. Zo blijft de gedachte aan Christus centraal staan, de Vredevorst, die vrede kan gebieden op aarde en in onze ziel.

Ze zijn in Bethlehem best een beetje trots op de Geboortekerk. Dat Christus, de hoofdpersoon van het Christendom, daar zijn komaf heeft. Uit cultureel oogpunt vinden ze dat wel aardig. Palestijnen zijn gewend aan “de ster van Bethlehem”. Maar de vrede van Christus wordt weinig beleefd. Want de harten zitten te vol met andere gedachten, zodat de vredesgedachte er niet meer in kan en geen zuiverende werking kan hebben.

Daarom vind ik die Kerstvieringen zo goed, ook in Bethlehem. Kerstfeest wil ons in Jezus‘ naam bereid maken om te denken over vrede en te geloven, dat Jezus vrede kan schenken ook. Als je het maar wilt zien en ontvangen.

En dat is in Bethlehem 2017 zo, maar net zo goed in Lunteren 2017.

Als je het maar wilt zien en als je het maar wilt ontvangen.

Zo mogen we op weg naar het Kerstfeest 2017.

Ds. Wim Scheltens