Vergeet-me-nietjes – Pinksteren 2020

Het is weer eens een goed idee van Kees Geluk: via de wijkteams overal een Pinksterverrassing te laten brengen.

Zodat we in deze rare tijd merken: het vergeet-me-nietje verwijst naar boven, dat we niet vergeten worden en wijst naar om ons heen – wij vergeten de ander ook niet.

Het is wel goed, dat in het doosje zaadjes zitten.

Zaadjes kun je zaaien.

En wat je zaait kan groeien en bloeien en vrucht dragen.

Eigenlijk is dat met Pinksteren ook aan de orde.

Er wordt gezaaid; kracht uit de hemel, noemt Jezus (Lucas 24:49).

Zo nadenken over de Geest is inspirerend.

Dat vond de presentatrice van de EO van “Ik zou wel eens willen weten” ook.

(U kunt het op Eerste Pinksterdag om even na half tien ‘s avond op Radio 5 merken.)

Kracht is geen onmacht en ook geen gemakzucht.

Kracht is actief, werkzaam.

Mooi, hoe Paulus schrijft  over de vrucht van de Geest Galaten 5: 22,23).

Hij noemt negen onderdelen van die ene vrucht, enkelvoud.

Het is samengesteld.

Dus niet: de één dit en de ander dàt, maar gezamenlijk.

De Geest als duif, vogel Gods, neerdalend uit den hoge

Paulus: “Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.” 

Paulus begint met “maar”.

Dat wijst op een tegenstelling, een wending ten goede ook.

De Geest brengt gevoel en inlevingsvermogen, vertrouwen ook, als een zaadje dat kan ontkiemen. Ik denk aan iemand in het ziekenhuis, die blij was met de aandacht van mensen uit de kerkgemeente omdat hij kaarten kreeg van mensen die hij niet eens kende. Hij zei: ik stuur nooit iemand in het ziekenhuis een kaart, maar nu voel ik hoe aardig dat is en hoe goed het me doet; dat ga ik in het vervolg ook doen.

Je kunt empathie leren.

Het helpt als een vergeet-me-nietje.

Zo’n zaadje van hartelijkheid kan veel vrucht dragen.

Hoe zo: vrucht dragen? 

Omdat er in de schepping kiemkracht en groeikracht zitten.

Is dat ook kracht uit de hemel?

De dynamiek komt niet vanzelf.

Dat de wereld draait, komt ook niet vanzelf.

Dat is ingebakken.

En de grote Bakker is geen koekenbakker of praatjesmaker, maar een doener.

Jezus zegt: “Mijn Vader werkt aan één stuk door en daarom doe Ik dat ook” (Johannes 5: 17).  Ach, de Geest werkt en gaat nooit met pensioen.

Daarmee mogen wij (en komende generaties) het doen.

Goede pinksterdagen gewenst!

Ds. Wim Scheltens