Bezinning op de kernverhalen van het Evangelie

De vooruitzichten voor kerk en geloof zijn niet zo sterk positief. Meer dan de helft van de Nederlanders weer niet goed waar het om gaat met Kerst, Goede Vrijdag en Pasen.
Wat is de kracht van het Evangelie? Veel jongeren denken daarbij de kracht van Postbank. Want reclame maakt indruk.

In ‘Kerkinformatie’ zegt de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, dr. Baissier, dat we ons moeten gaan bezinnen op de kernverhalen van het Nieuwe Testament. Waar moet je dan uitkomen?

Sommigen vinden het misschien wat overdreven, maar daarvoor zou ik graag letten op wat kunstenaars van naam en faam aantrekkelijk hebben gevonden.

Neem nou Johann Sebastiaan Bach. Zijn mooiste stukken zijn de Johannes en Matteüs Passionen en de Hohe Messe. En daarbij is de opstanding van Christus, die ons door de dood heen haalt en die ons vertrouwen richt op het positieve, overwinnende van de Heilige Geest.

Bij Rembrandt is het nog duidelijker. Die is begonnen met de doop van de man uit Ethiopië. En over de ontvangst van Anna en Simeon in de tempel van het kindje Jezus is hij nooit los gekomen. Zijn laatste onvoltooide schilderij ging er ook weer over. De (volgens de overlevering) oude man Simeon is ontroerd, blij en dankbaar tegelijk over dat kind, waarover hij namen uitspreekt en gedachten verwoordt, die regelrecht uit de mooiste profetische traditie stammen.

Het schilderij over de verloren zoon is na talloze etsen over dit thema ook indrukwekkend. Dat zegt wel iets. Bij Rembrandt zijn de etsen over de geboorte en het sterven Jezus in een bepaalde samenstelling ontworpen. Daar ligt voor hem het hoogtepunt.

Dat zou ons iets te zeggen moeten hebben over wat kernpunten uit de Bijbel zijn. Het offer van Isaac, de koning uit het boek Daniël, die te licht bevonden is, de opwekking van Lazarus, het zijn stuk voor stuk tot de verbeelding sprekende verhalen.

Misschien hebt u een ander meetlat. Lijkt me boeiend om te horen.

Als we avondmaal vieren, gaat het over de Heer die Zich mededeelt, die Zich geeft, voor ons allemaal. De overste van de koningen der aarde, die wij mogen kennen als de Goede Herder – is het niet bijzonder?

Ik beleef veel aan Johannes 14, over het huis van de vader met veel woonruimte en plaats, die is voorbereid door Christus. Dat zegt veel over ons en over Christus tegelijk en dat is mooi.

Wat ik mooi vind in de woorden van dr. Plaisier? Dat we ons inzetten om mee te doen aan het waarderen van kernverhalen in de Bijbel- wat zouden wij aanwijzen? De Bijbel is er niet voor even lezen en gauw weer wegleggen, maar voor een wezenlijke omgang. Daar kunnen we best aan meedoen.

Ds. Scheltens