Erkentelijkheid

Van de week werd ik aangenaam verrast door een foto in het Nederlands Dagblad. U moet weten, dat afgelopen zaterdag de hele vlaggetjesdag “op Schevening” niet doorging. Begin juni werd bij mij al een preekbeurt afgezegd in het vissersdorp – allemaal door de corona, maar vlaggetjesdag afgelasten, dat is wat.

En daarom vind ik het zo aardig, dat het ministerie van volksgezondheid de gezonde apotheek met de haring naar het ziekenhuis in Münster heeft gebracht. 

In Münster woonde ooit Bommen Berend, waar ik al eens naar verwezen heb n.a.v. bisschop van Galen in 1941 zich zo publiekelijk opwond over de Gestapo, de Geheime Staats Polizei, die tegen alle rechten en regels in opereerde. De vrede van Münster in 1648 wordt in het oude stadhuis nog steeds uitvoerig belicht. Dat is een vakantietripje waard (ik heb geen aandelen).

En nu zie je Duitse artsen en verpleegkundigen haring happen. Dat doet me goed.

Medewerkers van de universiteitskliniek in Münster krijgen, als dank voor de opvang van Nederlandse coronapatiënten op Duitse ic’s, een nieuwe haring uitgedeeld. Met mondkapje op lukt het niet de haring te verorberen. (Foto: via Nederlands Dagblad, beeld ANP / Vincent Jannink.)

Die haring is gebracht uit erkentelijkheid.

Dat woord ‘erkentelijkheid’ is niet een royaal gebruikt woord.

Het drukt iets onderkoeld uit, dat je positief gestemd bent.

De woorden ‘dankbaarheid’ en ‘blijdschap’ zijn iets uitbundiger en dragen meer enthousiasme uit.

Erkentelijk ben je, als je vindt, dat iemand haar of zijn werk goed heeft gedaan.

Uit erkentelijkheid geef je dan een complimentje of een bedankje of een bloemetje. 

In dit geval is het een Hollandse Nieuwe geworden.

De wereld wordt grimmig. Kritiek krijgt soms een akelige beeldspraak. Wie zegt nou toch, dat de minister van landbouw een sluipmoordenaar is?  

En prof. Bram van de Beek schiet uit zijn slof, als hij smaalt over “Follow the Leader”. Hij bedoelt premier Rutte als hij in een column in het Nederlands Dagblad knorrig is, dat de premier vliegtickets liefst in vouchers vergoed ziet worden in de hoop dat men even niet naar de rechter gaat, zoals Rutte er laconiek aan toevoegde. Dat laatste had de premier niet mogen zeggen en iedereen maar de Leider volgen. Vliegtickets zijn wat mij betreft het laatste waar ik me druk om zou maken in de coronacrisis. Dat mensen met een verstandelijke beperking hun naaste familie in witte pakken met mondkappen moeten ontmoeten en daar niets van begrijpen, dat snijdt mij door de ziel. En dat een demente oudere niet geknuffeld mag worden. Dat een verjaardag achter plastic gevierd moet worden. En dat kerken voorlopig (?) niet vol kunnen lopen . 

Ik vind het maar wat. ’t Is crisis, denk ik dan.

Ik begrijp het: zorgvuldig kun je haast niet genoeg zijn. 

Maar dat zaniken over een voucher, is wat mij betreft een luxe probleem.

Erkentelijkheid jegens de premier en minister de Jong, eerder kerkrentmeester in Rotterdam Charlois, in deze coronacrisis is blijkbaar ook te veel gevraagd.

Ik noem dit allemaal expres. Want ik vind de erkentelijkheid jegens het Universiteitsziekenhuis in Münster zo aardig. Je zou ook kunnen zeggen: ze hebben aan ons verdiend. Die kant zie ik ook wel, maar die wil ik even niet zien. Dat ze Hollandse Nieuwe hebben gekregen uit erkentelijkheid, dat vind ik zo’n goede geste. 

Eet smakelijk

En ik heb een stille hoop, dat die erkentelijkheid ook bij ons kan doorwerken jegens elkaar en jegens mensen die hun best doen om goed werk te leveren. Je kunt zeggen: ze worden ervoor betaald. Ja dat kun je zeggen. En dan heb je nog gelijk ook. Maar dan doe je mee aan de platheid van een moraal die alleen rekent met dooie centen en niet met levende waarden, zoals hartelijkheid, erkentelijkheid en  dankbaarheid.

Van de week is het me nog opgevallen, dat een onheilstijding zo verwerkt wordt, dat je proeft, hoe de dankbaarheid voor het goede ook mee blijft tellen. Dat komt heel erg in de buurt van zegen. En daarom ben ik blij, dat zondagmorgen de tonen ook klinken van “Zegen ons Algoede, neem ons in uw hoede”.

Ds. Wim Scheltens