Geloof in vergeving

Ze kwam met haar vriend over de vloer en vroeg: wilt u ons wel trouwen? In het gesprek kwam de vraag: ‘wat is nu eigenlijk ‘geloof’?

Ik wees op de uitspraak van Jezus: wie in Mij gelooft, zal leven, ook wanneer hij sterft. En daarom kunnen we gerust zeggen: wie gelooft, die wordt gered en wie niet gelooft, daarover kunnen we beter niks zeggen – dat moeten we aan God overlaten. Is dat alles?, vroeg ze. Ik dacht: eigenlijk wel, ja.
Is geloof in Jezus alles?, vroeg ze. Nou wel veel, als je dat kunt en beleeft, dan is dat best wel veel, zei ik.

Ja, zei ze, maar als je nou in Jezus gelooft en verder helemaal niks op mensen doet, alleen op jezelf gericht bent, is dat dan ook goed? Ik begreep het: ze wilde, dat gelovige mensen ook hulpvaardige en aardige mensen zijn. En dat begrijp ik, dat wil ik ook zo graag. Zo wil ik ook zo graag zijn, maar dat valt soms zo tegen.

Toch is geloof in Jezus niet niks en ook niet iets van: zo dat hebben we even geregeld, klaar is Kees. Ik denk aan iemand uit onze gemeente, die gezegd heeft: leg toch nadruk op het tweede gebod: je naasten lief hebben als jezelf, dat is ‘t.

Ik denk, dat als Jezus Heer is in je leven, dat dan dat hulpvaardige en aardige ook scherper in beeld komt. Maar als mensen nou goede dingen doen en mensen te hulp komen, is dat dan niks waard, als je het zonder Jezus doet? Ik begon te draaien op m’n stoel. Zo wil ik het niet zeggen, zei ik. Ik denk, dat God het ook waardevol vindt, als jij hongerige mensen te eten geeft. Daarom is het maar goed, dat wij niet oordelen.

Oordelen, zei ik, dat is één kant, maar vergeven is ook een belangrijke kant. De oordelende God is ook de vergevende God. Jezus laat die beide kanten doorklinken.

Geloof is vooral: Jezus Heer laten zijn in jouw leven, Jezus’ manier van leven door je heen laten gaan. Geloven is ook, dat je weet van een eisende God en van een vergevende God. Waar iets van die twee kanten van Gods heilige aanwezigheid vervaagt, vervaagt het zicht op God.

We kregen het over vergeving. Waarom dat belangrijk is. Ik dacht aan Ayaan Hirsi Ali: ze heeft gejokt over haar naam en geboortedatum. En iedereen valt over haar heen of praat het goed. De minister zei: ze wordt geacht geen Nederlandse te zijn. Ik dacht: Nederlanders jokken heel wat af en dus kun je dat bij het inburgeren zomaar opdoen. Ach, jokken zit in de mens, het is de worm in de juttepeer. Wat gebeurt er als je oordeelt zonder vergeving? Daar moet het Evangelie van Jezus Christus niet aan denken! Want God houdt alle lijnen open. Hij wil dat een mens opbloeit en rust krijgt en grazige weiden proeft en weet: wat er links en rechts allemaal gebeurt, de Heer is aan mijn zijde. Zou iemand dat ook tegen Ayaan hebben gezegd? Of zou ze haar schouders ervoor ophalen. Of zou een mens door zo’n geloofssignaal warm worden?

Wegdoen van voor Gods aangezicht, wie kan dat? Dat kan God alleen. Daarom zegt de kerk: wij geloven in de vergeving van de zonden.

Ds. Scheltens