Israël en de VN en Israëlzondag

 

Zondag is het de jaarlijkse Israëlzondag. De eerste zondag van oktober ligt meestal dicht bij Yom Kippoer (Grote Verzoendag) en Rosj Hasjana (Nieuwjaarsdag). Zo laten we zien, dat de kerk wortels heeft in het Joodse eigene. Kerk en Israël vormen een relatie, die onopgeefbaar genoemd wordt sinds een halve eeuw.

Vergeleken met de Joodse traditie en het Oude Testament is de kerk in de jeugdjaren. 

Kinderen hebben dinsdag hun eigen boerenprotest beleefd

Wie de wereld van vandaag een beetje in historisch perspectief overziet, weet dat het land Israël en de Verenigde Naties (VN) een moeizame verhouding hebben.

In het Nederlands Dagblad van eind augustus (24 en 27 augustus 2019) staat een indrukwekkend onderzoek te lezen naar resoluties vanuit de VN tegen Israël gericht.

Dit in relatie tot andere landen met moeilijke situaties over mensenrechten.

De VN-Mensenrechtenraad ziet toe op de naleving van mensenrechten in 193 landen. Van al die landen wordt Israël als enig land enkele malen per jaar op de vingers getikt. Dan gaat het over het slopen van Palestijnse huizen, het stichten van nederzettingen of de annexatie van de Golan.

Je kunt constateren, dat Israël en de Palestijnse gebieden al sinds de jaren zestig onderwerp van voortdurende discussie zijn.

Volgens René Rouwette, die promoveert op Nederland, Europese samenwerking en de voorloper van de VN-Mensenrechtenraad, is dit het resultaat van ‘een spel tussen werelddelen en politieke groepen’. ‘De ene groep landen zegt: jullie bekritiseren ons steeds, maar nooit jullie bondgenoot Israël. Andersom is het verwijt dat resoluties tegen landen als Sudan, Iran of Noord-Korea niet worden gesteund, maar wèl die tegen Israël.’ Yvonne Donders, hoogleraar internationale mensenrechten en culturele diversiteit aan de Universiteit van Amsterdam, vindt dat niet zo vreemd: ‘Zo gaat het nu eenmaal als je landen in een politiek orgaan bij elkaar zet om het over mensenrechten te hebben.’

In de VN-Mensenrechtenraad zitten 47 landen, die elke paar jaar wisselen. De zetels zijn verdeeld naar werelddeel. De Algemene Vergadering van de VN bepaalt wie in die raad komt. Ook landen met een lastige staat van dienst over mensenrechten doen mee. Denk aan China, Saudi-Arabië, Jemen en Sudan. Die landen hebben bij voorkeur de veroordelende schijnwerper gericht staan op Israël. 

Zo gaat dat in de internationale politiek. Sinds 2006 nam de VN-Mensenrechtenraad 183 resoluties aan waarin landen worden aangesproken op het naleven van de mensenrechten. Daarvan gingen er maar liefst 71 over Israël. Vrijwel al die resoluties zijn ingediend door Pakistan, namens de landen van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking. Veel andere landen steunen die resoluties, al dan niet onder diplomatieke of financiële druk. Ja, helaas is te constateren, dat landen vaak meestemmen met grote geldschieters of politieke vrienden. 

En wat is de rol van Nederland? 

Nederland is sinds de oprichting zes jaar lang lid geweest van de VN-Mensenrechtenraad: van 2006 tot 2010 en van 2015 tot 2017. In die tijd is gestemd over 33 resoluties tegen Israël. Ons land heeft  veertien resoluties gesteund, onthield zich ook veertien keer van stemming en stemde vijf keer tegen.

Nederland dient ook voorstellen in, die omstreden zijn bij andere landen. Als het over vrouwenrechten en homorechten gaat, zijn Afrikaanse of Aziatische landen daar weer tegen. Maar het is duidelijk, dat de verhouding tegenover Israël scheef is.

Bid om de vrede van Jeruzalem

Tegen deze achtergrond vieren we zondag de Israëlzondag. 

En Psalm 122 roept ons op: bid om de vrede van Jeruzalem!

Een van de meest ingrijpende dingen die we van de apostel Paulus over Israël en het christelijk geloof kunnen beluisteren, is dat we door het geloof deel krijgen aan het burgerschap van Israël (Efeziërs 2:12). Christus is onze vrede en Hij heeft de muur van vijandschap afgebroken, zegt Paulus (Efeziërs 2:14). 

Dat betekent het doorbreken van een “wij-zij-gevoel”. Dat laatste is zo bijzonder, dat ik er niet over uitgedacht raak. We worden bij elkaar gebracht ondanks verschillen. We leren elkaar kennen en waarderen. Dat is niet alleen interessant voor kerk en Israël. Deze beweging kan verbondenheid in de samenleving bewerkstelligen. Die beweging kan patstellingen doorbreken en geschillen en tegenstellingen beslechten.

Ds. Wim Scheltens