Opluchting en nog wat…

Woensdag 9 april: het grote beeld van Saddam Hussein in Bagdad wordt omgetrokken, blijft even hangen en wordt vervolgens uit zijn stalen pinnen losgetrokken en klapt op de grond. Het hoofd wordt besprongen, stampvoetend, even later wordt het losse hoofd van het beeld door de straten getrokken als een prooi om mee te pronken. Er komt opluchting los, maar ook anarchie, plunderingen, ook een lynchpartij van sji’itische moslim-geestelijken omdat ze te veel met Amerika zouden samenwerken…

Wat de afgelopen week in Irak is gebeurd, heeft de stoutste verwachtingen overtroffen. Woensdag zei iemand op de radio, dat-ie ‘t wel verwacht had, maar de twintig dagen ervoor had hij dat in zijn veelvuldig radio-optreden mooi verzwegen. Dat komt geloofwaardigheid niet ten goede. Dingen lopen niet altijd zoals je denken zou, dat is de eerste levensles voor iedereen!

Nog iets. Vanuit het CDA is een rapport gekomen over investeren in integreren. Daarin staat, dat godsdienst cultuurvormend is. En meteen is voor ons land belangrijk, dat we het gesprek zoeken met de Islam. Daarbij de nuance zoeken en scherp analyseren wat ons bindt en niet bindt. Er was een discussie over in Den Haag. Daar werd ik niet vrolijk van. Aanmatigend, op het agressieve af, werd gesproken van moslimzijde: “we voelen ons bedreigd door politiek van secularisatie; er wordt geen rekening houden met onze identiteit”. Dat wordt gezegd in een land, ons land, waar vrijheid van godsdienst is. In veel landen met moslims aan het roer is er onderdrukking van andere godsdiensten. Aan de andere kant werd opgemerkt, dat dit een fase is: emancipatie gaat schoksgewijs.

Ik denk aan Paulus: ieder beproeve zichzelf en ete dan van het brood en drinke uit de beker (1 Cor. 11:28). Zo gaat het, als het christelijk gaat…

Ds. Scheltens