vent is terugzien en vooruitzien

We beginnen de tijd van advent, een tijd van verwachting. Dat is een tijd om je in te stellen op wat komen gaat en nog niet is. In deze adventstijd bereiden we ons voor op de komst van Jezus, het Kerstfeest. Die komst ligt natuurlijk zo’n 2000 jaar terug. Maar advent is ook je instellen op de wederkomst van Christus. Dat is minder concreet voor je gevoel, maar de Bijbel staat er wel vol over. En die tweede komst van Christus ligt voor ons, misschien wel dichtbij, misschien duurt het nog lang. Die tweede komst zal het Rijk van gerechtigheid brengen.

Daarom is advent ook altijd een tijd van vurig hopen op betere verhoudingen in de wereld. Daarom werden juist bij advent Soweto-kaarsen gebrand, werd er om vrede gebeden tussen tegen elkaar opstaande groeperingen. Dat kan zijn door rassenhaat, door etnische tegenstelling, door afkeer van een groep (zoals het antisemitisme).

Deze zondag lezen we over de les van de vijgenboom: uitlopende takken wijzen erop dat de zomer komt. Tekenen der tijden. In vroeger tijden had je daarom ‘tijdredes’. Dominees konden op woensdagavond in zo’n tijdrede de samenleving doorlichten. Maatschappijkritiek was dat, pure analyse van een stukje tijdgeest.

Dan voelde je of je met een predikant te maken had, die (SGP-)partijpolitiek bedreef, of onafhankelijk nadacht. Ik heb in IJsselmuiden een keer zo’n tijdrede meegemaakt. Ik weet het nog goed, het ging over Daniël en over Kohlbrugge en over de lauwheid van de christenheid heden ten dage. Het ging over aanpassen aan de tijdgeest en over de roeping om Christus radicaal te volgen, geen compromissen toe te laten in je eigen denken, doen en laten, ook in je begeerten, je tijdbesteding, je geldbesteding, je drankgedrag, je rookgedrag, je snoepgedrag. Het kwam heel dicht bij. Ik weet niet of dit bij de gewone kerkdienst ook kan, want het is wel wat bevoogdend en betuttelend. Maar de bewogenheid in de oproep om Christus te dienen, is me na al die jaren levendig in de herinnering gebleven. En volgens mij is advent bedoeld om je op te scherpen met die vraag: hoe wilt U zijn ontmoet? En zou Christus niet het liefst ontmoet worden op een manier die past bij het serieus nemen van Hem als Zoon van God?

Dat is nou typisch een vraag in de adventstijd.

Ds. Scheltens